Jovanjdan, koji je u narodu poznat i kao Jovandan, spada među najčešće krsne slave kod Srba i po broju domaćinstava koja ga obeležavaju nalazi se na trećem mestu, odmah posle Nikoljdana i Aranđelovdana. Ovim praznikom Srpska pravoslavna crkva obeležava Sabor Svetog Jovana Krstitelja.

Praznik ima posebno značenje i zbog predanja koje govori o pokušaju jevanđeliste i apostola Luke da prenese telo Svetog Jovana iz Sevastije, gde je stradao po naredbi cara Iroda, u Antiohiju, njegov rodni grad. Tom prilikom izmoljena je i preneta desnica Svetog Jovana, ruka kojom je krstio Isusa Hrista.

Desnica Svetog Jovana čuvana je u Antiohiji sve do X veka, nakon čega je preneta u Carigrad. Za ovu svetinju vezuju se brojna svedočanstva o čudesima. Prema narodnom verovanju, na Jovanjdan je arhijerej Antiohije iznosio desnicu pred narod. Ukoliko bi ruka bila otvorena, smatralo se da predstoji rodna i berićetna godina, dok je zgrčena ruka nagoveštavala teške dane i oskudicu.

Sveti Jovan Krstitelj zauzima posebno mesto u Novom zavetu, kako zbog svog čudesnog rođenja, tako i zbog podvižničkog života. Njegova misija bila je propovedanje pokajanja, krštavanje naroda i najava dolaska Mesije, a ostao je upamćen kao jedini prorok koji je mogao da pokaže Onoga koga je najavljivao.

Zbog svoje duhovne i moralne čistote, Sveti Jovan smatra se pretečom monaštva, koje Sveto pismo naziva anđeoskim obrazom. U crkvenom predanju, Presveta Bogorodica se smatra zaštitnicom muškog monaštva, dok je Sveti Jovan Krstitelj zaštitnik ženskog monaštva.

Na Jovanjdan se u hramovima širom zemlje molitveno obeležava Sabor Svetog Jovana Preteče i Krstitelja, uz molitve da se pred Bogom zauzme za ljude i podari im duhovno i telesno isceljenje.

Foto: Wikipedija